Vensterraam gezamenlijk afdichtingsmiddel: hoe kan randkraken worden verminderd door een juiste gezamenlijke vul en oppervlaktevoorbereiding
Probleem. Waarom begint vensterdichtingsmiddel vaak te kraken aan de gewrichtsrand in plaats van door het midden van de kralen?
Na een periode van gebruik ontwikkelen sommige vensterverbindingen eerst fijne scheuren of scheiding langs de interface tussen het afdichtingsmiddel en het frame.
Omdat de hoofdperlen van het afdichtingsmiddel intact kunnen blijven, kan dit worden verward met eenvoudige oppervlakteveroudering.
Dunne afdichtingsmiddelen, onvolledige hechting of verontreiniging kunnen deze interface tot een plaatselijk zwak punt maken.
Waarom maken dunne afdichtingsmiddelen, oppervlakteverontreiniging en gezamenlijke beweging ramen kwetsbaarder?
Vensterramen, glas, muren en aangrenzende materialen kunnen verschillend reageren op temperatuurveranderingen.
Als het afdichtingsmiddel alleen het zichtbare oppervlak bedekt zonder de verbinding goed te vullen of als de gebonden gebieden ongelijkmatig zijn, kan de spanning zich in dunnere secties concentreren.
Stof, olie en vocht kunnen het effectieve contact tussen het afdichtingsmiddel en het substraat verder verminderen, waardoor het risico op randscheiding toeneemt.
Oplossing. Hoe kunnen gegevens over trekhechtingsvermogen, voegvuldiging en oppervlaktevoorbereiding helpen bij het verminderen van randkraken?
995 heeft een gespecificeerde trekkracht van > 0,4 MPa bij 23°C en > 0,6 MPa bij -20°C, waardoor meetbare trekkrachtreferenties worden gegeven onder bepaalde temperatuuromstandigheden.
Deze waarden moeten nog steeds worden gecombineerd met een correcte installatie.
Het afdichtingsmiddel moet de beoogde verbinding vullen in plaats van alleen een dunne oppervlaktelaag te vormen.terwijl ≤3 mm sag betrekking heeft op vormbehoud op verticale secties.
Technische gegevens. Hoe moeten 995 Adhesie- en Toepassingsparameters geïnterpreteerd worden bij het aanpakken van Edge Cracking?
|
Vastgoed
|
Specificatie
|
Technische relevantie
|
|
Trekkingsvermogen bij 23°C
|
> 0,4 MPa
|
Referentie van de hechting bij kamertemperatuur
|
|
Trekkingsvermogen bij -20°C
|
> 0,6 MPa
|
Referentie van de kleefkracht bij lage temperatuur
|
|
Extrusiesnelheid
|
≥ 150 mL/min
|
Referentie voor het vullen van de continue verbinding
|
|
Zwaaien
|
≤ 3 mm
|
Verticale vormbehoud
|
|
Tijd voor het aanpakken
|
≤ 3 uur
|
Referentie voor de vorming van de oppervlaktehuid
|
|
Applicatietemperatuur
|
4°40°C
|
Specifiek toepassingsgebied
|
|
Geneesmiddel
|
Neutraal geneesmiddel
|
Neutraal siliconen systeem
|
|
Component
|
Eén onderdeel
|
Geen veldmenging vereist
|
Hoe het werkt. Waarom zijn volledige gewrichtsvulling en interfaceplaatsing belangrijker dan alleen maar meer afdichtingsmiddel toevoegen aan het oppervlak?
Een dunne oppervlaktelaag kan tijdelijk een zichtbare kloof bedekken, maar zorgt voor beperkte afmetingen van het afdichtingsmiddel om aan gewrichtsveranderingen tegemoet te komen.
Wanneer het afdichtingsmiddel het gewricht goed vult en contact houdt met beide bindvlakken, heeft het gewricht een meer volledige interface waardoor spanningen kunnen worden overgedragen.
Het belangrijkste probleem is dus niet alleen het toepassen van meer materiaal, maar het garanderen van een goede vulling, schone ondergronden en continue hechting.
Hoe te kiezen. Hoe kun je beslissen tussen lokale reparatie en het herwerken van de bestaande verbindingsinterface?
Als het probleem beperkt blijft tot een kleine onvoldoende vulstof, terwijl het bestaande afdichtingsmiddel goed gebonden blijft, kan een lokale reparatie mogelijk zijn, afhankelijk van de omstandigheden op het terrein.
Als er een aanzienlijke scheiding van de verbinding, besmetting of een bestaande afwijking van het afdichtingsmiddel aanwezig is, kan het eenvoudig bedekken van het oude verbindingstuk de oorspronkelijke zwakke verbinding onveranderd laten.
Voor de bevestiging van de hechting moeten ook werkelijke raammaterialen worden gebruikt voor grotere reparatiewerkzaamheden.