سیلانت پلیاتر اصلاح شده با سیلان برای آببندی درز کابین آسانسور و چسبندگی الاستیک
مشکل|چگونه باید سیلانتها را برای مواد مختلف کابین آسانسور انتخاب کرد؟
انتخاب سیلانت برای درزهای کابین آسانسور نیازمند در نظر گرفتن چسبندگی به بستر، ظاهر درز و توالی مونتاژ است. فولاد ضد زنگ، آلومینیوم و مواد روکشدار نباید به دلیل اینکه همگی در مونتاژهای فلزی استفاده میشوند، سطوح چسبندگی قابل تعویض در نظر گرفته شوند.
در مواردی که درز همچنین چسبندگی یا تثبیت را فراهم میکند، چیدمان بارگذاری و الزامات پخت به عوامل انتخاب اضافی تبدیل میشوند. صرف ارجاع کاربرد عمومی، مناسب بودن برای یک اتصال خاص را تعیین نمیکند.
علت|چرا یک ماده الاستیک همچنان به آزمایش درز نیاز دارد؟
الاستیسیته رفتار تغییر شکل ماده سیلانت را توصیف میکند. این چسبندگی در رابط بین آن ماده و سطح قطعه را تعیین نمیکند.
سطح چسبندگی واقعی میتواند فلز یا روکش اعمال شده بر روی آن باشد. بنابراین، تفاوت در وضعیت سطح میتواند بر درز نهایی تأثیر بگذارد. ابعاد سیلانت و قرار گرفتن در معرض رطوبت اتمسفر پس از مونتاژ نیز هنگام ارزیابی پخت باید در نظر گرفته شوند.
تشکیل پوست سطحی اطلاعات محدودی در مورد این فرآیند ارائه میدهد. این نشان نمیدهد که ماده زیر سطح به اندازه کافی برای جابجایی یا بارگذاری پخته شده است.
راه حل|ارزیابی چسبندگی بستر در کنار خواص مواد پخته شده
این محصول از یک سیستم پلیمری پلیاتر اصلاح شده با سیلان تک جزئی استفاده میکند که از طریق تماس با رطوبت هوا پخت میشود. این سند چسبندگی به آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، فولاد روکشدار و پلاستیکهای خاص را شناسایی میکند و نقطه شروعی برای ارزیابی بستر فراهم میکند.
پس از هفت روز پخت در دمای ۲۳±۲ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰±۵٪، سختی Shore A گزارش شده ۳۵-۵۰ و ازدیاد طول تا پارگی ≥۳۰۰٪ است.
سختی مقاومت در برابر فرورفتگی را توصیف میکند، در حالی که ازدیاد طول تا پارگی تغییر شکل قبل از پارگی نمونه را توصیف میکند. این مقادیر به مشخصه ماده پخته شده کمک میکنند، اما کاهش لرزش، ظرفیت حرکت درز یا ظرفیت بارگذاری یک اتصال نهایی را تعیین نمیکنند.
این سند همچنین افت ۲ میلیمتر را لیست میکند. این یک مرجع برای تشکیل درز ارائه میدهد، مشروط بر تأیید با استفاده از ابعاد درز واقعی و چیدمان کاربرد.
مشخصات
|
مورد
|
مشخصات
|
|
نام محصول
|
سیلانت پلیاتر اصلاح شده با سیلان تک جزئی
|
|
سیستم پلیمری
|
پلیمر اصلاح شده با سیلان
|
|
روش پخت
|
پخت رطوبتی تک جزئی
|
|
افت
|
≤۲ میلیمتر
|
|
زمان تشکیل پوست
|
۵-۱۵ دقیقه
|
|
سختی Shore A
|
۳۵-۵۰
|
|
ازدیاد طول تا پارگی
|
≥۳۰۰٪
|
|
کاربرد مورد نظر
|
آببندی درز، چسبندگی و تثبیت در کابین آسانسور و سایر کاربردهای صنعتی
|
کاربرد|آیا ارجاع کابین آسانسور تمام اجزا را پوشش میدهد؟
این سند به صراحت کابینهای آسانسور را در میان کاربردها لیست میکند. این سند درزهای خاص، اجزای متصل یا بارهای طراحی را شناسایی نمیکند.
بنابراین، درزهای پنل و تثبیت اجزای تزئینی نیاز به تأیید بیشتر دارند. ارجاع کاربرد، مناسب بودن برای اتصالات باربر، اجزای ایمنی یا درزهای تحت الزامات عملکرد آتش را تعیین نمیکند.
نحوه کار|چگونه پخت رطوبتی تک جزئی در مونتاژ قرار میگیرد؟
کاربرد تک جزئی نیازی به نسبتبندی یا اختلاط در محل ندارد. همچنان به زمان برای پخت نیاز دارد.
زمان تشکیل پوست ذکر شده ۵-۱۵ دقیقه، وضعیت سطح را توصیف میکند، نه یک دوره انتظار جهانی قبل از مونتاژ، جابجایی یا بارگذاری. نمونههای سیلانت نماینده باید برای ارزیابی توالی تولید مورد نظر و رفتار پخت پیکربندی درز واقعی استفاده شوند.
نحوه انتخاب|چگونه نمونههای نماینده میتوانند از انتخاب پشتیبانی کنند؟
از پنلهای تولیدی واقعی و پرداختهای سطحی برای ارزیابی تشکیل درز، پخت و چسبندگی استفاده کنید. در مواردی که نقاشی لازم است، پوشش مورد نظر را در آزمایشهای سازگاری بگنجانید.
برای کاربردهای تثبیت، همچنین ناحیه چسبیده، جهت بارگذاری و الزامات طراحی را ارزیابی کنید. انتخاب باید اتصال کامل را منعکس کند، نه اینکه صرفاً به سختی یا ازدیاد طول سیلانت تکیه کند.