สารยาแนวโพลีอีเทอร์ชนิดโมดิฟายด้วยไซเลน 1 ส่วนประกอบ สำหรับการยาแนวรอยต่อในอุตสาหกรรมและการยึดติดแบบยืดหยุ่นที่สามารถทาสีทับได้
ปัญหา|รอยต่อในอุตสาหกรรมจะตอบสนองความต้องการด้านการยาแนว การยึดติด และการทาสีได้อย่างไร?
รอยต่อในอุปกรณ์อุตสาหกรรมและโครงสร้างโลหะมักต้องการการยาแนว การยึดติด และการทาสีในภายหลัง การเลือกสารยาแนวโดยพิจารณาเฉพาะความแข็งแรงอาจมองข้ามข้อกำหนดที่ใช้งานได้จริง เช่น การขึ้นรูปเป็นเส้น การเวลาในการเก็บงาน และความเข้ากันได้ของสารเคลือบ
เส้นยาแนวที่ไม่สม่ำเสมอหรือช่วงเวลาทำงานที่ไม่เหมาะสมอาจทำให้การใช้งานและการเก็บงานยากขึ้น ข้อกำหนดในการทาสีจะต้องได้รับการพิจารณาในระหว่างการเลือกด้วย เนื่องจากสารยาแนวจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นผิวสำเร็จรูปและกระบวนการประกอบที่กว้างขึ้น
สาเหตุ|เหตุใดความแข็งแรงของการยึดติดเพียงอย่างเดียวจึงไม่เพียงพอสำหรับการเลือกสารยาแนว?
ความแข็งแรงของวัสดุไม่ได้กำหนดความสามารถในการรับน้ำหนักของรอยต่อที่เสร็จสมบูรณ์ การเคลือบพื้นผิว พื้นที่ที่ยึดติด ขนาดของสารยาแนว และความคืบหน้าของการบ่ม ล้วนส่งผลต่อประสิทธิภาพของการเชื่อมต่อ
การเกิดผิวหน้าก็แตกต่างจากการบ่มภายใน เส้นยาแนวอาจดูแห้งในขณะที่วัสดุใต้พื้นผิวบ่มอยู่ การตัดสินใจในการจัดการหรือรับน้ำหนักจึงต้องการข้อมูลมากกว่าลักษณะภายนอกหรือค่าความแข็งแรงที่ตีพิมพ์เพียงค่าเดียว
วิธีแก้ปัญหา|การใช้สารยาแนวโพลีอีเทอร์ชนิดโมดิฟายด้วยไซเลน 1 ส่วนประกอบที่ทาสีทับได้
ผลิตภัณฑ์นี้ใช้ระบบโพลีเมอร์โพลีอีเทอร์ชนิดโมดิฟายด้วยไซเลน 1 ส่วนประกอบที่บ่มตัวเมื่อสัมผัสกับความชื้นในบรรยากาศ ไม่จำเป็นต้องผสม 2 ส่วนเอกสารยังอธิบายถึงสูตรที่ปราศจากตัวทำละลายสำหรับยาแนวรอยต่อ การยึดติด และการยึดตรึง
ค่าการไหลตัวที่ระบุว่า ≤2 มม. เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับการประเมินการขึ้นรูปเป็นเส้น ไม่ควรถือเป็นการรับประกันว่าขนาดเส้นยาแนวทุกขนาดจะคงรูปภายใต้สภาวะการใช้งานทั้งหมด
เวลาในการเกิดผิวหน้า 5–15 นาที ทำให้การประสานงานระหว่างการจ่ายสารและการเก็บงานมีความสำคัญ ช่วงเวลาทำงานจริงควรได้รับการตรวจสอบภายใต้สภาวะการใช้งานจริง เนื่องจากแถวพารามิเตอร์ไม่ได้ระบุอุณหภูมิและระดับความชื้นในการทดสอบแยกต่างหาก
หลังจากบ่มเป็นเวลาเจ็ดวัน ที่อุณหภูมิ 23±2°C และความชื้นสัมพัทธ์ 50±5% เอกสารรายงานค่าการยืดตัวเมื่อขาดที่ ≥300% และกำลังดึงเมื่อขาดที่ ≥2.5 MPa ค่าเหล่านี้อธิบายคุณสมบัติการเสียรูปและการแตกหักจากการดึงของวัสดุที่บ่มแล้ว ค่าใดค่าหนึ่งไม่ได้กำหนดการจำแนกประเภทการเคลื่อนที่ของรอยต่อหรือภาระการออกแบบสำหรับการเชื่อมต่อที่เสร็จสมบูรณ์
ข้อมูลจำเพาะ
|
รายการ
|
ข้อมูลจำเพาะ
|
|
ชื่อผลิตภัณฑ์
|
สารยาแนวโพลีอีเทอร์ชนิดโมดิฟายด้วยไซเลน 1 ส่วนประกอบ
|
|
ระบบโพลีเมอร์
|
โพลีเมอร์โพลีอีเทอร์ชนิดโมดิฟายด้วยไซเลน
|
|
ระบบการบ่ม
|
1 ส่วนประกอบ, บ่มด้วยความชื้น, บ่มแบบเป็นกลาง
|
|
การไหลตัว
|
≤2 มม.
|
|
เวลาในการเกิดผิวหน้า
|
5–15 นาที
|
|
การยืดตัวเมื่อขาด
|
≥300%
|
|
กำลังดึงเมื่อขาด
|
≥2.5 MPa
|
|
วัตถุประสงค์การใช้งาน
|
การยาแนวรอยต่อ การยึดติด และการยึดตรึงในอุตสาหกรรม
|
การใช้งาน|การยาแนวรอยต่อสำหรับอุปกรณ์อุตสาหกรรมและโครงสร้างโลหะ
เอกสารระบุถึงห้องโดยสารลิฟต์ ตู้คอนเทนเนอร์ ตัวถังรถยนต์ ตู้รถไฟ โครงสร้างโลหะ และอุปกรณ์ระบายอากาศในบรรดาการใช้งาน
นอกจากนี้ยังระบุวัสดุอะลูมิเนียม สแตนเลส เหล็กเคลือบ พีวีซี และโพลีเอสเตอร์เป็นพื้นผิวที่ยึดติด ควรทำการทดลองโดยใช้วัสดุการผลิตจริง รวมถึงการบำบัดพื้นผิวและการเคลือบ ชื่อพื้นผิวทั่วไปไม่สามารถครอบคลุมทุกรูปแบบของพื้นผิวหรือการกำหนดค่ารอยต่อได้
การทำงาน|การบ่มด้วยความชื้นส่งผลต่อการเกิดผิวหน้าและการบ่มภายในอย่างไร?
การสัมผัสกับความชื้นในบรรยากาศจะเริ่มกระบวนการบ่ม การเกิดผิวหน้าเป็นขั้นตอนหนึ่งของกระบวนการนี้ และไม่ควรถือเป็นเกณฑ์เดียวในการตัดสินว่ารอยต่อพร้อมรับน้ำหนักหรือไม่
เอกสารระบุช่วงเวลาการบ่ม 3–7 วัน ที่อุณหภูมิ 23±2°C และความชื้นสัมพัทธ์ 50±5% แต่ไม่ได้ระบุขนาดของสารยาแนว ดังนั้นช่วงเวลานี้จึงไม่สามารถนำไปใช้กับขนาดรอยต่อทุกขนาดได้
วิธีเลือก|การประเมินพื้นผิว ขนาดรอยต่อ และกระบวนการทาสี
เริ่มต้นด้วยพื้นผิวจริง ขนาดรอยต่อ และสภาวะการรับน้ำหนัก จากนั้นประเมินการยึดเกาะโดยใช้ตัวอย่างที่เป็นตัวแทน
ในกรณีที่ต้องการทาสี ให้ทดสอบสารเคลือบที่ต้องการสำหรับการยึดเกาะ การแห้ง และรูปลักษณ์ เอกสารระบุความเข้ากันได้กับสีอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเข้ากันได้กับสารเคลือบทุกชนิด การยืนยันชุดวัสดุและสารเคลือบที่สมบูรณ์จะช่วยพิจารณาว่าผลิตภัณฑ์เหมาะสมกับกระบวนการประกอบที่ต้องการหรือไม่