Siliconenkit voor raaminstallatie: hoe gewrichtsscheuren en afdichtingsfalen onder temperatuurveranderingen te verminderen
Probleem | Waarom kunnen raamvoegen er na installatie normaal uitzien, maar lokale scheurvorming ontwikkelen na dagelijkse en seizoensgebonden temperatuurveranderingen?
Direct na installatie kunnen raamkozijnen, glas en kit stabiel lijken. Tijdens gebruik ondergaan aluminiumprofielen, glas en aangrenzende bouwmaterialen echter herhaalde temperatuurveranderingen.
Omdat deze materialen niet identiek reageren op temperatuur, worden de voegen ertussen blootgesteld aan herhaalde dimensionale veranderingen.
Lokaal dunne kit, onvolledige vulling of onvolledige hechting kunnen zwakke plekken worden waar spanning zich concentreert.
Oorzaak | Hoe verhogen thermische beweging, ongelijke kitafmetingen en onvolledige hechting het risico op voegfalen?
Raamkit verbindt verschillende substraten. Aangezien aluminium en glas reageren op temperatuurveranderingen, moet de kitvoeg continuïteit daartussen behouden.
Een dunne oppervlaktelaag of een onvolledig gevulde voeg kan spanning concentreren in een beperkt gedeelte.
Stof, olie, vocht en speciale oppervlaktebehandelingen kunnen ook de hechting aan het grensvlak verstoren, wat kan leiden tot scheiding, zelfs als de siliconenkit zelf intact blijft.
Oplossing | Hoe kunnen hechtingsgegevens bij lage temperaturen en het toepassingsbereik van 4-40°C correct worden gebruikt?
995 biedt gespecificeerde trekhechting van >0,4 MPa bij 23°C en >0,6 MPa bij -20°C.
Deze waarden moeten echter worden onderscheiden van de toepassingsomstandigheden. -20°C is een testconditie voor trekhechting, terwijl de gespecificeerde toepassingstemperatuur 4-40°C is.
Voor ramen die worden blootgesteld aan aanzienlijke temperatuurveranderingen, moeten de voegvulling en de werkelijke substraathechting ook worden geëvalueerd met behulp van projectmaterialen.
Technische gegevens | Hoe moeten de temperatuur- en hechtingsgegevens van 995 worden geïnterpreteerd voor raamvoegen?
|
Eigenschap
|
Specificatie
|
Technische betekenis
|
|
Trekhechting bij 23°C
|
>0,4 MPa
|
Referentie voor test bij kamertemperatuur
|
|
Trekhechting bij -20°C
|
>0,6 MPa
|
Referentie voor test bij lage temperatuur
|
|
Toepassingstemperatuur
|
4-40°C
|
Werkelijk toepassingsbereik
|
|
Prestaties bij hoge/lage temperaturen
|
Vermeld in productinformatie
|
Referentie voor temperatuurverandering
|
|
Doorzakking
|
≤3 mm
|
Referentie voor verticale toepassing
|
|
Extrusiesnelheid
|
≥150 ml/min
|
Referentie voor continue vulling
|
|
Aanrakingsvrije tijd
|
≤3 uur
|
Referentie voor huidvorming
|
|
Uithardingssysteem
|
Neutrale uitharding
|
Neutraal siliconensysteem
|
Hoe het werkt | Waarom kunnen temperatuurveranderingen zwakke secties in raamkitvoegen blootleggen?
Temperatuurvariatie betekent niet automatisch dat een voeg zal scheuren. Het probleem wordt groter wanneer temperatuurgerelateerde beweging inwerkt op een bestaand zwak punt.
Onvolledige vulling, dunne kitsecties of scheiding aan het grensvlak kunnen locaties worden waar spanning zich concentreert.
Kitprestaties, voeggeometrie, substraatvoorbereiding en installatiekwaliteit moeten daarom samen worden geëvalueerd.
Veelgestelde vragen | Betekent de hechtingsproef bij -20°C dat 995 onder het vriespunt kan worden aangebracht?
Nee. De waarde van -20°C beschrijft een testconditie voor trekhechting. De gespecificeerde toepassingstemperatuur is 4-40°C.