ซิลิโคนซีลแลนท์สำหรับหน้าต่างแบบ Thermal Break: วิธีลดการแตกร้าวของรอยต่อและความล้มเหลวของการยึดเกาะภายใต้การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ
ปัญหา | ทำไมรอยต่อหน้าต่างแบบ Thermal Break จึงดูปกติหลังการติดตั้ง แต่กลับเกิดการแตกร้าวหรือการแยกตัวที่ขอบหลังจากการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาล?
รอยต่อหน้าต่างแบบ Thermal Break อาจดูปกติทันทีหลังการติดตั้ง แต่จะค่อยๆ เกิดการแตกร้าว การแยกตัวที่ขอบ หรือความล้มเหลวของการซีลเฉพาะจุดหลังจากการสัมผัสกับความร้อนในฤดูร้อนและความเย็นในฤดูหนาว
สิ่งนี้ไม่ควรถูกตีความโดยอัตโนมัติว่าเป็นการทนต่ออุณหภูมิต่ำที่ไม่ดี ระบบหน้าต่างประกอบด้วยโปรไฟล์อลูมิเนียม กระจก ส่วนประกอบ Thermal Break และวัสดุก่อสร้างโดยรอบที่สามารถตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิแตกต่างกัน
สาเหตุ | การเคลื่อนตัวของวัสดุที่แตกต่างกันและซีลแลนท์ที่บางเฉพาะจุดสามารถเพิ่มความเค้นในรอยต่อหน้าต่างแบบ Thermal Break ได้อย่างไร?
อลูมิเนียม กระจก และวัสดุที่อยู่ติดกันสามารถขยายตัวและหดตัวแตกต่างกันเมื่ออุณหภูมิเปลี่ยนแปลง หากรูปทรงของรอยต่อหรือการเติมซีลแลนท์ไม่ให้พื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับการเคลื่อนตัวนี้ ความเค้นจะกระจุกตัวในบริเวณเฉพาะจุด
ส่วนซีลแลนท์ที่บาง ช่องว่างภายใน และการยึดเกาะที่ขอบไม่สมบูรณ์ จะมีความเสี่ยงเป็นพิเศษภายใต้การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิซ้ำๆ
การติดตั้งในสภาพอากาศเย็นอาจทำให้เกิดการควบแน่นได้ ความชื้นบนพื้นผิวการยึดเกาะอาจรบกวนการสัมผัสเบื้องต้นของซีลแลนท์กับพื้นผิว
วิธีแก้ปัญหา | ควรใช้ข้อมูลการยึดเกาะแรงดึงที่ -20°C อย่างไรในการประเมินการซีลหน้าต่างแบบ Thermal Break?
995 ให้ข้อมูลการยึดเกาะที่กำหนดไว้ที่อุณหภูมิการทดสอบสองค่า: >0.4 MPa ที่ 23°C และ >0.6 MPa ที่ -20°C
ค่าเหล่านี้สามารถใช้เพื่ออธิบายประสิทธิภาพการยึดเกาะภายใต้เงื่อนไขการทดสอบที่ระบุ ไม่ควรถือเป็นข้ออ้างที่ไม่มีหลักฐานว่ารอยต่อจะไม่แตกภายใต้การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิใดๆ
อุณหภูมิการใช้งานที่ระบุคือ 4–40°C ดังนั้น ผลลัพธ์ที่ -20°C จึงอธิบายเงื่อนไขการทดสอบประสิทธิภาพ แทนที่จะเป็นอุณหภูมิการติดตั้งที่ได้รับอนุมัติ
ข้อมูลทางเทคนิค | คุณสมบัติ 995 ใดที่เกี่ยวข้องกับหน้าต่างแบบ Thermal Break ที่สัมผัสกับการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาล?
|
คุณสมบัติ
|
ข้อมูลจำเพาะ
|
ความหมายทางเทคนิค
|
|
การยึดเกาะแรงดึงที่ 23°C
|
>0.4 MPa
|
เงื่อนไขการทดสอบที่อุณหภูมิห้อง
|
|
การยึดเกาะแรงดึงที่ -20°C
|
>0.6 MPa
|
เงื่อนไขการทดสอบที่อุณหภูมิต่ำ
|
|
อุณหภูมิการใช้งาน
|
4–40°C
|
แตกต่างจากการทดสอบประสิทธิภาพที่ -20°C
|
|
การหย่อนตัว
|
≤3 มม.
|
อ้างอิงการใช้งานในแนวตั้ง
|
|
อัตราการอัดรีด
|
≥150 มล./นาที
|
อ้างอิงการใช้งานต่อเนื่อง
|
|
เวลาแห้งผิว
|
≤3 ชม.
|
อ้างอิงการเกิดผิวหน้า
|
|
ระบบการบ่ม
|
การบ่มแบบเป็นกลาง
|
ระบบซิลิโคนแบบเป็นกลาง
|
|
ส่วนประกอบ
|
ส่วนประกอบเดียว
|
ไม่จำเป็นต้องผสมสองส่วนประกอบ
|
หลักการทำงาน | ทำไมการยึดเกาะแรงดึงที่ -20°C จึงไม่เท่ากับการใช้งานที่อุณหภูมิต่ำหรือรอยต่อหน้าต่างที่ไม่แตกโดยอัตโนมัติ?
ข้อมูลการยึดเกาะแรงดึงอธิบายประสิทธิภาพที่วัดได้ภายใต้เงื่อนไขการทดสอบที่กำหนด ในขณะที่อุณหภูมิการใช้งานกำหนดเงื่อนไขที่วัสดุมีไว้สำหรับการติดตั้ง
ค่าการยึดเกาะแรงดึง >0.6 MPa ที่ -20°C ให้ข้อมูลอ้างอิงประสิทธิภาพที่อุณหภูมิต่ำ แต่ยังคงกำหนดอุณหภูมิการใช้งานที่ 4–40°C
การแตกร้าวของรอยต่อยังได้รับอิทธิพลจากขนาดรอยต่อ ประเภทพื้นผิว คุณภาพการยึดเกาะ และการเคลื่อนตัวจริงของรอยต่อ ค่าการยึดเกาะที่อุณหภูมิต่ำเพียงค่าเดียวไม่สามารถคาดการณ์พฤติกรรมการแตกร้าวในระยะยาวของระบบหน้าต่างที่สมบูรณ์ได้โดยอิสระ
วิธีเลือก | ควรประเมินประสิทธิภาพที่อุณหภูมิต่ำ อุณหภูมิการใช้งาน และการยึดเกาะโปรไฟล์จริงสำหรับหน้าต่างแบบ Thermal Break อย่างไร?
ประการแรก ให้ตรวจสอบข้อมูลประสิทธิภาพที่มีอุณหภูมิการทดสอบที่ระบุไว้อย่างชัดเจน แทนที่จะพึ่งพาคำอธิบายทั่วไป เช่น “ทนต่ออุณหภูมิสูงและต่ำ”
ประการที่สอง ตรวจสอบว่าอุณหภูมิการใช้งานที่ระบุตรงกับสภาพหน้างานหรือไม่ ประการที่สาม ทำการทดสอบการยึดเกาะโดยใช้โปรไฟล์อลูมิเนียม Thermal Break และกระจกจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเกี่ยวข้องกับพื้นผิวเคลือบหรือพื้นผิวที่ผ่านการบำบัดเป็นพิเศษ