ซิลิโคนโพลีเอเทอร์โมดิฟายด์สำหรับยาแนวรอยต่อรถไฟและการทาสีเข้ากันได้
ปัญหา|รอยต่อรถไฟจะยึดเกาะพื้นผิวและการทาสีให้เหมาะสมได้อย่างไร?
การเลือกยาแนวสำหรับรอยต่อรถไฟต้องคำนึงถึงการยึดเกาะ การขึ้นรูปเป็นเม็ด และการทาสีในภายหลัง วัสดุที่ยืดหยุ่นเพียงอย่างเดียวไม่สามารถรับประกันได้ว่ารอยต่อทั้งหมดจะทำงานได้ตามที่ต้องการ
หากยาแนวไม่เข้ากันกับพื้นผิวโลหะจริงหรือสารเคลือบ การเชื่อมต่อหรือรูปลักษณ์ที่ทาสีไว้อาจได้รับผลกระทบ ดังนั้น การเลือกควรพิจารณากระบวนการประกอบทั้งหมด แทนที่จะเป็นคุณสมบัติของวัสดุเพียงอย่างเดียว
สาเหตุ|ทำไมการใช้งานในอุตสาหกรรมที่ระบุจึงยังต้องการการตรวจสอบรอยต่อ?
เอกสารต้นฉบับระบุรถไฟไว้อย่างชัดเจน แต่ไม่ได้ระบุตำแหน่งรอยต่อ แรงออกแบบ หรือกระบวนการทาสี สิ่งนี้จำกัดสิ่งที่สามารถสรุปได้จากการอ้างอิงการใช้งาน
การปรับปรุงพื้นผิวจะเปลี่ยนส่วนต่อประสานที่ยาแนวจะยึดติด ขนาดของยาแนวและสภาวะการบ่มก็มีอิทธิพลต่อลำดับการผลิตเช่นกัน การอ้างอิงอุตสาหกรรมทั่วไปไม่สามารถทดแทนการทดสอบการเชื่อมต่อจริงได้ และไม่แสดงการปฏิบัติตามการรับรองเฉพาะสำหรับรถไฟ
วิธีแก้ปัญหา|การประเมินคุณสมบัติยืดหยุ่นควบคู่ไปกับพื้นผิวการยึดติดจริง
ผลิตภัณฑ์นี้ใช้ระบบโพลีเมอร์โพลีเอเทอร์โมดิฟายด์ด้วยซิลิโคนแบบส่วนประกอบเดียวที่บ่มตัวเมื่อสัมผัสกับความชื้นในบรรยากาศ เอกสารระบุอลูมิเนียม สแตนเลส และเหล็กเคลือบเป็นพื้นผิวที่ยึดติด
นอกจากนี้ยังระบุความเข้ากันได้กับสีอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ การอ้างอิงเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำหรับการคัดกรองวัสดุ ในขณะที่การรวมกันของพื้นผิวและสารเคลือบที่ตั้งใจไว้ยังคงต้องได้รับการตรวจสอบ
หลังจากบ่มเป็นเวลาเจ็ดวัน ที่อุณหภูมิ 23±2°C และความชื้นสัมพัทธ์ 50±5% การยืดตัวจนขาดที่รายงานคือ ≥300% และความแข็ง Shore A คือ 35–50
การวัดเหล่านี้อธิบายถึงการเสียรูปก่อนการแตกหักและการต้านทานการกดทับ ไม่ได้กำหนดความสามารถในการเคลื่อนที่ของรอยต่อ ความต้านทานความล้า หรือการลดแรงสั่นสะเทือน ข้อสรุปเหล่านั้นต้องการหลักฐานที่กล่าวถึงการกำหนดค่ารอยต่อและสภาวะการรับน้ำหนักที่เกี่ยวข้อง
ค่าการย้อยที่ระบุ ≤2 มม. เป็นข้อมูลอ้างอิงเพิ่มเติมสำหรับการประเมินการขึ้นรูปเป็นเม็ด การทดลองใช้งานควรใช้ขนาดของยาแนวที่ตั้งใจไว้
ข้อมูลจำเพาะ
|
รายการ
|
ข้อมูลจำเพาะ
|
|
ชื่อผลิตภัณฑ์
|
ยาแนวโพลีเอเทอร์โมดิฟายด์ด้วยซิลิโคนแบบส่วนประกอบเดียว
|
|
โพลีเมอร์พื้นฐาน
|
โพลีเอเทอร์โมดิฟายด์ด้วยซิลิโคน
|
|
วิธีการบ่ม
|
การบ่มด้วยความชื้นแบบส่วนประกอบเดียว
|
|
เวลาเกิดฟิล์ม
|
5–15 นาที
|
|
การย้อย
|
≤2 มม.
|
|
ความแข็ง Shore A
|
35–50
|
|
การยืดตัวจนขาด
|
≥300%
|
|
การใช้งานที่ตั้งใจไว้
|
การยาแนว การยึดติด และการยึดรอยต่อในรถไฟและการใช้งานอุตสาหกรรมอื่นๆ
|
การใช้งาน|เงื่อนไขของรถไฟใดบ้างที่ต้องการการยืนยันเพิ่มเติม?
เอกสารไม่ได้ระบุรอยต่อแผงภายใน รอยต่อภายนอก หรือตำแหน่งยึดส่วนประกอบ การใช้งานเหล่านี้ต้องการการยืนยันก่อนใช้งาน
สำหรับตำแหน่งที่สัมผัสกับไฟ ความหนาแน่นของควัน ความเป็นพิษ หรือข้อกำหนดในการรับน้ำหนัก ให้ขอหลักฐานสนับสนุนที่เกี่ยวข้อง คำอธิบายผลิตภัณฑ์ทั่วไปไม่ถือเป็นการปฏิบัติตามข้อกำหนดเหล่านั้น
วิธีเลือก|ควรประเมินพื้นผิวและสารเคลือบร่วมกันอย่างไร?
เตรียมตัวอย่างที่เป็นตัวแทนโดยใช้แผงจริง การปรับปรุงพื้นผิว และสารเคลือบที่ตั้งใจไว้ ประเมินการยึดเกาะหลังการบ่ม พร้อมกับการแห้งและการปรากฏของสารเคลือบ
หากกระบวนการผลิตรวมถึงการให้ความร้อนหรือการอบ ให้ยืนยันความเหมาะสมของอุณหภูมิแยกต่างหาก ไม่มีช่วงอุณหภูมิที่เกี่ยวข้องระบุไว้ในเอกสาร ดังนั้นจึงไม่ควรถือว่าเข้ากันได้กับรอบการให้ความร้อนเฉพาะ
คำถามที่พบบ่อย|การยืดตัวจนขาด ≥300% ถือว่าเป็นการเคลื่อนที่ของรอยต่อที่เทียบเท่ากันหรือไม่?
ไม่ การยืดตัวจนขาดเป็นการวัดการยืดของชิ้นงานวัสดุก่อนการแตกหัก ไม่ใช่การวัดความสามารถในการเคลื่อนที่ของรอยต่อแบบวงจร
การเคลื่อนที่ที่อนุญาตยังขึ้นอยู่กับขนาดรอยต่อ การยึดเกาะ และการรับน้ำหนักซ้ำ ดังนั้น การยืดตัวที่รายงานจึงไม่ควรถือเป็นการจำแนกการเคลื่อนที่โดยตรง หรือใช้เป็นการเสียรูปที่อนุญาตของรอยต่อรถไฟ